İNDİRME LİNKLERİ UPLOAD EDİLİYOR..

Bu yazıdan takip edebilirsiniz.

Oyunun problemlerine baktığımızda adresler çok açıktı. Yavan dövüş sistemi, kendini tekrar eden ve kısa sürede monotonlaşan yan görevleri ve sorun çıkaran genel dinamikleri ile eğlenceli ancak ilgiyi sürekli ayakta tutmayan bir oyundu Assassin’s Creed. Kısa sürede unutulan ve sadece suçlu zevkler kategorisinde tekrar arşivden çıkartıp oynayabileceğiniz ilk oyundan büyük dersler aldı Ubisoft Montreal, en azından fuarlarda yaptıkları açıklama ile tüm sorunları hallettiklerini iddia ediyorlardı. Elbette her oyunsever gibi bizim de içimizde şüphe kurtları dolanmaktaydı, sonuçta her yapımcı iddialı söylemlere yola çıkıyor ancak piyasadaki oyunlara bakıldığında klasik olmayı hakeden yapım sayısı bir elini parmağını geçemiyor yıl içinde. İlk oyunda harcadıkları potansiyeli çok daha etkili kullanmak isteyen yapımcılar bakalım bu sefer bekleneni verebilmişler mi?

ass14

SUNUM:

Assassin’s Creed II yaklaşık 2 GB’lik bir yer istiyor sizlerden, hemen belirtelim. Bu ön yüklemeyi yaptıktan sonra ana menüye ulaşıyoruz. Aynen ilk oyunda olduğu gibi bembeyaz bir fon kullanılmış. Görsel sadelik menü seçeneklerine de sıçramış durumda, çünkü multiplayer modu da bulunmayan oyunda pek seçenek yok ekranımızda. Görevinize devam edeceğiniz bölüm, ekstralar ve ayarlar menüdeki seçenekler. Animus’un zihnimize atalarımızın anılarını yüklediği geçiş bölümü ile uyum içinde ilerleyen sade beyaz menü göz yormuyor ve basit gözükse de etkileyici.

Oyuna başladığınızda Rönesans İtalya’sının da muhteşem bir şekilde sunulduğunu göreceksiniz. Birebir modellenen tarihi mekanları, öyküye yedirilen gerçek kişileri ve Rönesans yaşam biçimiyle bariz yaşayan bir dünya ile karşı karşıyayız. Sokaklarda farklı farklı insanlar göreceksiniz, hepsi kendi başına birşeylerle meşgul gibi gözüküyor. Bu açıdan Assassin’s Creed II’nin çok doyurucu bir oyun olduğunu söylememiz gerek.

ÖYKÜ:

İlk oyunun bittiği noktadan oyuna başlıyoruz. Desmond Miles ve güzel doktorumuz Lucy Stillman laboratuvardan kaçarlar ve yakınlardaki bir depoya saklanırlar. Desmond bu depoda yeni bir cihazın, Animus 2.0′ın Stillman ve yeni ekibi tarafından yaratıldığını öğrenir. Bu makine sayesinde aynen Altair gibi atalarından biri olan Ezio ile yeni maceralara atılacaktır.

ass13

Yeni kahramanımız Ezio (tam adıyla Ezio Auditore da Firenze) 15. yüzyılın sonlarında İtalya’da yaşayan bir asilzadedir. Ezio’nun babası Giovanni meslek olarak bankerlik yapıyor gibi görünse de aslında suikastçidir. Kahramanımız genç yaştayken ailesinin idam edilmesine tanık olur. Yaşadığı travmanın ardından babasının suikastçi olduğunu öğrenen Ezio, Giovanni’nin bıraktığı yerden suikastlere devam edecektir. Bu zorlu macerada en büyük yardımcısı ise annesinin tanıştırdığı ve sonradan sıkı dost haline gelecekleri Leonardo da Vinci olacaktır.

Assassin’s Creed II aynen ilk oyunda olduğu gibi derin ve karmaşık bir hikayeye sahip. Rönesans İtalya’sının gerçek kişilerini ve mekanlarını barındıran hikayesi üzerinde oldukça uğraşıldığı belli ve bu kadar yüksek prodüksiyon kalitesine sahip oyun pek göremiyoruz artık. Oyunun başlarında fazla etkileyici gözükmeyen hikayenin bir anda kazandığı ivme ve anlatım konusundaki yetkinliği gerçekten çok başarılı.

GRAFİKLER:

Assassin’s Creed II grafikleriyle göz alıyor. Özellikle ilk oyun ile kıyaslandığında çok daha canlı mekanlar ve yaşayan bir dünya var karşımızda. Rönesans İtalya’sının dünyaya armağan ettiği pek çok yapı da oyunda kusursuz bir şekilde modellenerek karşımıza çıkıyor. Oyunda Rönesans döneminde yükselen dört şehirde; Floransa, Venedik, Tuscan ve Roma’da bulunma şansına sahibiz ve bu şehirler inanılmaz bir işçilikle hayata geçirilmiş.

ass12

Animasyonlara baktığımızda da çok başarılı bir işe imza atmış yapımcılar. Sokaklarda dolaşan insanlar veya size saldıran askerler inanılmaz derecede akıcı animasyonlara sahip. Kahramanımız Ezio da bu mükemmelikten elbette nasiplenmiş. Binalara tırmanırken gerçekçi ve akıcı hareketler sergiliyor. InFamous’un bu konuda verdiği gerçeklik hissine Assassin’s Creed II de sahip. Ezio ile binalara tırmanırken veya yükseklerden samanlığa atlarken kendinizi kahramanınızın yerinde hissetmeniz işten bile değil. Karakter tasarımı olarak da Ezio, Altair’e oranla daha gerçekçi. Yüzüne yansıyan öfkesi, detaylı kostümü ile oldukça başarılı. Üstelik oyunda bize eşlik edecek atımız da Shadow of Colossus’dan beri gördüğümüz en iyi animasyona sahip, belirtelim.

Yüz animasyonlarında ise aynı başarıyı gösteremiyor AC2. Özellikle son dönemde oynadığımız Uncharted 2: Among Thieves’in bu konudaki eşsiz işçiliğini düşününce, AC2 fazlasıyla sırıtıyor bile diyebiliriz. Bazı karakterler ilginç bir şekilde yüz modellemelerinde başarılı iken, genelde aynı yetkinliği gösteremiyor oyun. Kahramanımız Ezio donuk bakışları ve diyaloglarıyla senkronize bir biçimde hareket etmeyen dudaklarıyla pek hoş izlenimler uyandırmayacak sizlerde. Gene de duruma göre değişen mimikleriyle durumu bir nebze kurtarıyor karakterler. Özellikle düşmanlar sizin sert sevgi gösterilerinize maruz kalırken şaşkınlıktan gözlerini kocaman açıyorlar ve acı içinde bağırıyorlar. Bu tip ufak detaylar genele hakim olan orta karar yüz animasyonlarını kurtarıyor diyebiliriz.

Mekan tasarımları kusursuz diyebilirim. Dönemin önemli şehirleri kaliteli bir şekilde modellenmiş ve oyuna aktarılmış. Kiliseler, uzun kuleler, binalar ve dükkanlar gerçekçi tasarımları sayesinde kolayca hayat buluyor ve sizi Rönesans döneminin orta yerine bırakıyor. Eğer bu şehirleri ziyaret etme imkanı bulduysanız, oyunun yarattığı atmosferin kalitesinin farkına daha rahat bir şekilde varacaksınız. St. Mark’s Basilica, Santa Croce, Palazzo Vecchio gibi onlarca yapı tamamen oyuna aktarılmış durumda. Bu ince işçilik tarihe ilgi duyan oyunseverleri ayrıca mest edecektir.

ass11

Kusursuz mekanlara gölge düşüren sorunlar da yok değil. Öncelikle pek çok oyunda (özellikle multiplatform oyunlarda) olduğu gibi burada da kaplama sorunu karşımıza çıkıyor. Sokaklarında koşturduğumuz şehirlerin canlılığına darbe vuruyor bu sorun ve can sıkabiliyor. Ancak özensiz kaplamalarla genelde ara sokaklarda ve önemsiz binaların yanyana dizildiği yerlerde karşılaşıyoruz. Tarihi binalarda bu sorun kısmen azalıyor ve göze batmıyor. Ayrıca oyunda karşınıza AA problemi çıkacak zaman zaman. Uzaktaki binaların ve mekanların detayları geç geliyor, zaman zaman hareketli sahnelerde yatay kesilmelerle karşılaşıyoruz. Bu da genelde birçok multiplatform oyunda karşılaştığımız bir sorun ve Assassin’s Creed II’de de kendine yer buluyor. Neyse ki, bu problem sıkıntı verecek boyutlarda değil.

Dinamik ışıklandırma ve gölgelendirme konusunda da çok yetenekli bir oyun AC2. Özellikle uzun bir kuleye tırmandığınızda güneş doğuyorsa sırtınızı ışığa verin ve ortaya çıkan manzarayı seyredin. Bu eşsiz manzaraya dalıp gidebilir ve sizi farkedip taş fırlatan askerin keskin nişancılığına şaşırırken zeminde bulabilirsiniz kendinizi. Işıklandırmaların gölge efektleriyle sorunsuz bir şekilde çalışması çok güzel görselleri beraberinde getiriyor ve ekrana kilitlenmenize yol açıyor. Ancak zaman zaman ağaç yapraklarının veya benzer nesnelerin gölgelerinde görülen takılmalar başarılı işçiliği baltalamaya çalışıyor. Bu tip ufak detaylara takılmaya hiç gerek yok, onu belirtelim.

Oyunda can sıkıcı bir sorun daha var, karakterlerin iç içe geçmesi. Bir düşmanla dövüşürken doğru zamanlama ile komboları gerçekleştirdiğinizde veya binalara tırmanırken bu sorunla karşılaşacaksınız. Ezio’nun elleri ayakları tırmanırken duvarların içine girecek, düşmanla dövüşürken attığı kafalar amacını aşıp rakibin gövdesiyle bir olacak. Bu tip kusurlar da elbette görmezden gelinebilir sorunlar, yeter ki detaylara çok kafayı takmayın.

ass10

Sonuç olarak; grafikleriyle ilk oyunu tamamen gölgede bırakan, animasyonları ve mekan tasarımlarıyla ağızları açık bırakan bir oyun duruyor elimizde. Elbette her multiplatform oyunda barınan bazı kusurlara sahip AC2, ama yapımcıların prodüksiyon kalitesi bunları unutturuyor ve tamamen yaşayan bir İtalya hediye ediyorlar size.